امروز از تهران برگشتیم .

خوب بود خوش گذشت .تنها مشکلش این بود که وقتش کم بود و بعدش هم با اتوبوس رفتیم برگشتیم .سخته با اتوبوس اونم برا من که اکثر مواقع با هواپیما میرفتم ولی خب با خونواده بود و زیاد سختیش به چشمم نیومد . ماموریت بعدی اگه قرار شد که با خونواده برم حتما با هواپیما میریم .والا .

در پست قبلی از مسافرت به تهران گفتم ولی وارد خاطراتش نشدم .تا هنوز یادم نرفته بنویسم وگرنه به حافظه من امیدی نیست . خوبی مسافرت با خانواده اینه که طول مسیر به چشمت نمی یاد خصوصا وقتی خوش و راحت باشی .

این روزا دوست دارم بنویسم

از هر چی که توی مغزم میگذره هر چند میدونم که موقع نوشتن خودسانسوری میکنم .نمیدونم چرا .یعنی چیزی که تو مغزمه با چیزی که مینویسم فرق داره چون جوانب رو میسنجم .نمیدونم خوبه یا بد ولی خب وقتی مقدار این سانسورها زیاد بشه ناخوداگاه اون محتوای نوشته هم از بین میره .یعنی دارم دروغ میگم یعنی چیزی که میگم رو قبول ندارم و این خوش آزار دهنده است

محسن این روزا با من قهره .من قهر نیستما ولی وقتی میبینم حرف نمیزنه خب منم حرف نمیزنم .یعنی حوصله منت کشی ندارم اونم برا چیزی که اصلا نمیدونم دلیل قهرش چیه .بعد سه روز تازه میگه از فلان حرفت ناراحت شدم

انتخاب شدم .برای تیم دارت .البته والیبال هم مطمئنم انتخاب میشم ولی گفتن فقط یکی و از اونجایی که دارتم بهتر بود همونو ادامه میدم .قراره برا آخرای آبان ماه تیم ورزشی اداره مون بره ساری برای مسابقات کشوری سازمان .مطمئنم خوش میگذره

شنبه همین هفته جوایز ورزشی هفته دولت رو میدن .منم که ماشالا سه تا مقام دارم :))

اولی طناب کشی .دومی تیراندازی با کمان و سومی تنیس روی میز .استعداد خوبی تو ورزش دارم ولی نمیدونم چرا دنبالش نرفتم اصلا :))

نمیدونم همون اندازه که برای مسافرت شمال خوبه، برا زندگی هم خوبه یا نه .این چند روزی که برا مسابقات رفتیم خوب بود البته نه اونقدری که انتظار داشتم چون همش مسابقه داشتیم و همسرم بنده خدا مسئولیت نگهداری

اسفیدان روستای قشنگیه .راهنما میگفت بهش میگن ماسوله ی خراسان شمالی ولی برا من که ماسوله رو دیدم خداییش تفاوت از زمین تا آسمان بود اصلا قابل مقایسه نبودن .ساعت ۵ صبح کیان رو بردیم خونه مامانم اینا و بع